Sinds we in Thailand zijn, hebben we een abonnement op water. Dat klinkt misschien een beetje vreemd. Water komt toch gewoon uit de kraan? Klopt, maar toch is het hier net even anders. Uit de kraan komt hier water dat we gebruiken voor de afwas en tandenpoetsen. Douchen gaat ook prima. Maar drinken uit de kraan? Dat doen we niet.

Voor mijn glas water en om te koken gebruik ik water uit grote flessen. Die worden wekelijks aan huis bezorgd. Geen kleine anderhalve-literflessen, maar exemplaren van bijna 19 liter! Lege flessen worden meegenomen en vervangen door volle. Er zijn verschillende aanbieders en verschillende soorten water: gefilterd water, bijvoorbeeld, maar ook bronwater. Je kiest wat je wilt en sluit een abonnement af.

Maar dat is niet de enige manier om aan drinkwater te komen. Op verschillende plekken staan filterautomaten waar je zelf je lege fles kunt vullen. Fles eronder, betalen en vullen maar. Geen bezorger nodig en geen nieuwe fles uit de supermarkt. Je haalt simpelweg het water dat je nodig hebt.

En dan zijn er de blauwe tanks. Bij vrijwel ieder huis staat zo'n groot kunststof reservoir. Water wordt opgeslagen en via een pomp naar het huis gebracht. Water opslaan lijkt hier net zo vanzelfsprekend als een koelkast of airconditioning. Het is zo'n vertrouwd onderdeel van het straatbeeld dat niemand er echt naar omkijkt.

Voor mij is water hier ineens veel zichtbaarder. In Nederland was ik gewend dat één waterstroom vrijwel alles kan: drinken, koken, douchen, schoonmaken. Zelfs de wc spoelen we door met drinkwater! Kraan open en het water is er. Dat is een enorme luxe.

Hier gaat dat anders. Een abonnement aan huis, een filterautomaat waar je zelf je fles vult, een blauwe opslagtank naast het huis en een kraan. Allemaal water, maar niet allemaal voor hetzelfde. En juist daardoor sta ik ineens stil bij iets waar ik thuis nauwelijks over nadacht.

Water. Zo kan het ook.